Maandelijks archief: maart 2014

5 vragen die ouders zich zouden moeten stellen als het gaat om de citotoets en schoolkeuze

Poppetjesgrafiek cito10 maart krijgen kinderen van groep 8 de officiële uitslag van de Cito-toets en hiermee een advies m.b.t. het schoolniveau van hun vervolg opleiding.

Net zoals er ouders zijn die hier reikhalzend en vol trots naar uitkijken, zijn er ook ouders die met angst en beven het oordeel afwachten. Ook kinderen hebben hier heel verschillende belevingen bij. Het ene kind maakt het eigenlijk niet uit, het andere kind wil graag laten zien hoe goed hij is en weer een ander hoopt dat zijn wens uitkomt en dat hij of zij naar de school kan waar hij van droomt.

Zoals elk jaar wordt er rond deze tijd veel geschreven over de Cito-toets. Belangrijker dan de Cito-toets is de uiteindelijke schoolkeuze van je kind. Hieronder vind je 5 vragen die je je als ouder zou moeten stellen om tot een goede definitieve schoolkeuze te komen.

1. Weet je wat de Cito-toets meet ? en welke waarde jij als ouder hieraan wil hechten ?

De Cito-toets laat zien wat jouw kind onthouden heeft van de afgelopen acht jaar basisschool. Het zegt niets over de aangeboren talenten van je kind of zijn intelligentie(strategieën).

Hoe belangrijk vind jij het als ouder om te weten hoe goed je kind kan onthouden in een wereld waarin kinderen alle informatie tot hun beschikking hebben via internet.

Jouw kind die opgegroeid is met de computer en internet. Jouw kind die de computer en internet ziet als een van zijn werelden (en niet als een ding zoals vele ouders dit zien).

Welk belang hecht jij als ouder aan de uitslag van de Cito-toets?

2. Wat vraag jij je kind als hij thuis komt uit school ?

Vraag je…. of hij het leuk gehad heeft op school ? Of vraag je hem wat hij geleerd heeft  vandaag ? Uit onderzoek (SCP, 2010) blijkt dat Nederlandse ouders vooral willen dat hun kinderen gelukkig zijn en een gezellige tijd hebben. Ze vinden het belangrijker dat hun kind goed in zijn vel zit dan dat hij optimaal presteert.

Op het moment dat de schoolkeuze in aantocht is, zijn ouders vaak meer dan anders gericht op het resultaat. Maar ook bij de keuze van het vervolgonderwijs laten ze een grote stem bij de kinderen en laten ze zich leiden door de schoolkeuze waar hun kind gelukkig van wordt.

Dit in schril contrast met alle informatie die er is over de werking van de hersenen en dat het zeker tot het 25e jaar duurt voordat kinderen echt de consequenties van hun keuzes kunnen overzien.

Er zijn kinderen die naar een lager niveau gaan om bij hun vriendjes in de klas te kunnen blijven en kinderen die naar een sportklas gaan (om hun droom als sporter waar te kunnen maken, terwijl ze op dit moment, op een gemiddeld niveau twee uur voetballen of tennissen) in de week.

Op deze manier krijgen kinderen geen focus, kiezen ze geen passende uitdaging,  kiezen en concentreren ze zich meer op hun (niet altijd even realistische) toekomstdromen dan op hun natuurlijke talenten.

Wat vindt jij belangrijk voor je kind ? dat hij gelukkig is ….of dat hij wordt wie hij van nature is ?

3. Weet je als ouder wat er straks van je kind verwacht wordt als hij de maatschappij in gaat ?

Heb je als ouder enig idee wat over tien jaar normaal zal zijn binnen de arbeidsmarkt. De trendwatchers geven unaniem aan dat er geen sprake meer zal zijn van vaste contracten. Dat mensen ingehuurd gaan worden op basis van hun specialisme, voor de duur van een project. Dit vraagt van de huidige generatie dat ze weten waar ze goed in zijn en dat ze zich specialiseren en boven de middenmoot uit steken.

Dit staat haaks op onze huidige zesjescultuur. Dit verwacht van opvoeders (zowel ouders als school) ook een omslag in denken over de ontwikkeling van kinderen, zicht op aangeboren talenten, de mogelijkheden van training en ontwikkeling van deze aangeboren talenten.

Als een kind ergens goed in is, zal het talent niet vanuit zichzelf verder ontwikkelen. Daar heeft het kind hulp bij nodig. Een dochter die goed is in taal kun je prijzen om haar hoge cijfers, maar je kunt haar ook boeken geven met uitdagende en interessante teksten op haar niveau of haar stimuleren om in de zomer naar een taalkamp te gaan.

Sinds een paar jaar is er een trendbreuk te zien. Kinderen gaan qua opleidingsniveau niet automatisch meer hun ouders inhalen. Waar meisjes en allochtone jongeren nog wel een stijging maken, is dit voor autochtone jongens niet meer het geval. Een kwart van hen haalt het niveau van hun ouders niet meer.

Hiermee stokt de sociale stijging van Nederland.

Hoe wil jij dat je kind straks de overstap naar de maatschappij maakt ?

4. Hoe zie je jezelf als ouder ? hoe tevreden ben je over je rol als ouder ?

Uit onderzoek van het SCP (2010) blijkt dat meer dan 95 % van de ouders tevreden is met  hoe de opvoeding van hun kinderen verloopt en voelen ze zich competent als opvoeder.

Ouders zijn cruciaal in het stimuleren of afremmen van de aanleg van hun kinderen. Geen enkel kind wordt een held zonder steun uit de omgeving. Dit geldt niet alleen voor beroemde sporters, maar geldt voor ieder kind. Vaak zijn ouders belangrijke steunpilaren voor mensen die het ver schoppen.

Heb je als ouder genoeg tijd om je kind goed te begeleiden in deze belangrijke stap. Of heb je het te druk omdat je zelf in het spitsuur van het leven bevindt met werk, opvoeding, vrienden en andere taken.

Hoe wil je dat jouw kind jou ziet: als zijn beste vriend en maatje ? Niet te veel gezeur en gedoe. Opvoeden met een vrije teugel heeft een “grenzeloze generatie” doen ontstaan die mag doen en laten wat ze wil en die van haar ouders steeds minder sturing krijgt.

Hoe ziet u, uw rol als ouder ? bent u tevreden over de opvoeding. Maar wat als we straks economisch voorbijgestreefd worden door landen waar de zesjescutuur ondenkbaar is ? Hoe kijk je dan naar je rol als ouder ?

 

5. Wat vind je echt belangrijk voor je kind ? heb je zicht op wie je kind van nature is ?

Ouders hebben grote invloed op de ontwikkeling van hun kinderen. Hoewel ze vaak denken dat hun kinderen, zeker in de tienerleeftijd, nauwelijks naar ze luisteren, zijn zij op veel gebieden nog steeds het belangrijkste referentiekader.

Gaat “de alles is goed houding” de kinderen van de huidige generatie helpen. Of hebben ze een ander compas nodig om zich optimaal te ontwikkelen en straks klaar te zijn voor de maatschappij. Om op dit manier het optimale uit zichzelf te halen, en een stevige en gelukkige volwassenen te worden.

Gaat de huidige schoolkeuze je kind hem helpen om zijn aangeboren  talenten optimaal te ontwikkelen ?

Staat jouw kind straks klaar voor de maatschappij van morgen en kan hij gelukkig worden ?

Advertenties